000 | 02215nam a2200277 i 4500 | ||
---|---|---|---|
997 | 0 | 0 |
_e3 _dValidado |
008 | 250310s2025 sp ||||d |||| ||| ||spa d | ||
017 | _aVG-1032025 | ||
020 | _a9788411763837 | ||
080 | _a82-N | ||
100 |
_aVazquez Freire, Miguel _eaut _9264922 |
||
245 |
_aGaiolas _c/ Miguel Vázquez Freire |
||
250 | _a1º | ||
260 |
_aVigo _b: Galaxia _c, 2025 |
||
300 |
_a59 p. _c; 24x17 _b: il bn |
||
500 | _aGaiolas, de Miguel Vázquez Freire, ilustrado por Xosé Tomás non é só un libro. É un espello, un berro e unha memoria compartida. Catro voces de mulleres. María, Eva, Rosalía, Helena. Catro nomes que poderían ser milleiros. Mulleres de distintas idades, de diferentes mundos, con vidas propias e irrepetibles. Pero cun fío común que as une; algunha vez estiveron pechadas nunha gaiola. Nesas gaiolas invisibles que non sempre fan ruído, pero que pesan. Gaiolas de silencios, de medos, de portas pechadas por fóra. Este libro non apunta co dedo, pero pon luz. Non dá discursos, pero abre portas. E faino desde a literatura e desde a vida, con palabras e imaxes que nos levan da man cara a esas realidades incómodas que, ás veces, preferimos non mirar. Gaiolas fala do que significa recoñecer os límites impostos, aprender a poñerlles nome e, o máis difícil de todo, entender que abrir a porta é só o primeiro paso. Porque saír da gaiola tamén dá medo, porque a liberdade non sempre é sinxela. Un libro que acompaña, que axuda a alumear o camiño. | ||
520 | 3 | _aCHÁMOME MARÍA ... CHÁMOME EVA ... CHÁMOME ROSALÍA ... CHÁMOME HELENA ... Catro testemuños de catro mulleres de distintas idades, de distinta condición social e profesional. Catro voces que falan de vidas que unha vez se viron engaioladas. Catro voces que falan tamén da importancia de recoñecer o encerro das gaiolas para abrirlles as portas.... | |
521 |
_aESO12 _aESO34 |
||
650 |
_aViolencia de xénero _9264923 |
||
650 |
_aMulleres _925588 |
||
650 |
_aIgualdade _9264924 |
||
650 |
_aValores _9264925 |
||
650 |
_aDrama _97706 |
||
700 |
_aTomás, Xosé _eill _91686 |
||
856 | _uhttps://editorialgalaxia.gal/gaiolas-un-berro-e-unha-memoria-compartida/ |